„Uległy również zmianie warunki zakwaterowania. Mamy wreszcie nowe koszary. Sześcioosobowe izby mieszkalne, przestronny hol wypoczynkowy i wszędzie parkiety — jak nam to kiedyś zapowiadano. Wykładane białymi kafelkami umywalnie z zimną i gorącą wodą, prysznice z nowoczesną armaturą i duże lustra. Przyjemnie umeblowana jadalnia oraz elegancka świetlica z dobrze zaopatrzonym bufetem. Mi^wiono, że w trakcie przebudowy fortecznego gmachu na nasze koszary splajtowały kolejno dwie firmy budowlane, ale czy tak było naprawdę, nie mogę ręczyć.
Niezależnie od wykładów i taktycznych ćwiczeń na mapach doskonalimy się praktycznie w obsłudze i użyciu sprzętu pancernego, zgłębiając tajniki dowodzenia pojedynczymi czołgami oraz całym plutonem. Chodzi tu przede wszystkim o tankietki rozpoznawcze TKS oraz czołgi lekkie 7TP. Szkolenie odbywa się na modlińskim poligonie, potem w obozie ćwiczebnym Leśna pod Baranowiczami, dokąd już w końcu kwietnia wyjechała cała szkoła.
Leśna — malowniczy poligon o urozmaiconej rzeźbie terenu, usiany kępami iglastych i mieszanych lasów, złocący się gdzieniegdzie piaszczystymi wydmami. Na jego skraju, opodal niewielkiej rzeczki, nazwanej przez nas Pisią, kilka drewnianych budynków. W nich szkolne kwatery, pomieszczenia gospodarcze i administracyjne. Na pobliskim, stromo opadającym ku Pisi, zalesionym wzgórzu — kasyno oficerskie. Kilkaset metrów dalej namioty batalionu ćwiczebnego i zamaskowane na lizjerze lasu czołgi.“(4)