„Moss zbył go rzutem głowyj.i odpowiedział —
Nie wiem, o czem pan bzdurzy, wszystko, co pan mówi, jest tak bez znaczenia. Nie chcę mieć obowiązku dyskutowania z panem.
— Jak pan sobie życzy! — Ale samobójca ciągnął
dalej, jakgdyby to dlań było koniecznością. —
A więc dziecko, chłopak lub dziewczynka, zresztą
może to być dziewczynka. Przypuśćmy, że ma
trzy miesiące, więc mi pan nie wmówi, że jej pan
nie widział, lub uważał za dziwną. Co czyni matka
Co czyni matka po trzech miesiącach No! Ałe
dziecko leży oto, i trzyma cię za palec, trzyma
mocno i nie puszcza. Myśłi pan, że pan sam puści
Mówię w ogólności
Przerwano im, ktoś wszedł i zaczął opowiadać, — zdarzenie tej nocy, wielkie nieszczęście, śmierć. Nie była to żadna nadzwyczajna klęska lub strata dla świata, nie — i nie wpłynęła ona na poniechanie przez mordercę swych zdrowotnych wędrówek po górach, ale tylko tyle, że skinął głową; oto nowy wypadek śmierci! Rozniosło to również nową zgrozę po całej miejscowości.
Dziwne, iż tak wiele wyniknąć mogło stąd, że jedna z dziewcząt sanatorjum usiadła w jednym z pustych pokojów na drugim piętrze i — siedziała tam.
Szafarka znalazła ją tam wchłoniętą w noc i ciemność. Szafarka, w poczuciu swego obowiązku, skoro tylko wszyscy się położyli, biegała dokoła po domu i węszyła, pocierała zapałką i szła dalej. No, więc znalazła służącą, która siedziała, nie zamknąwszy drzwi na klucz, tak, jakby tam miała coś do czynienia; — nie płakała, a i nie siedziała, kołysząc się lub nucąc, przeciwnie — zachowywała się jaknajciszej, siedziała i podsłuchiwała, ledwie oddychać się ważyła.“(14)