„6 Jezioro Księżycowe
z łazienki oraz resztek mebli. Potem powoli dom zaczął podupadać, schodzić na psy, porównanie, które zdaniem Cassie przekreślało go ostatecznie, wyrażając okrutne zaniedbanie, smutek i zmierzch wszelkich związanych z nim nadziei.
A potem, ni stąd ni zowąd, zaczęto opowiadać, jak okrutnie panna Eckhart traktowała swoją starą matkę. Mówiono, że staruszka cierpiała od lat na okropne bóle i że nikt o tym nawet nie wiedział. Ludzie nie byli pewni, co to były za bóle, ale mniejsza z tym. Dodawali, że w czasie wojny, kiedy panna Eckhart nie miała co jeść, karmiła swą starą matkę proszkami nasennymi, żeby długo spała i nie budziła ludzi po nocach swoimi jękami. Bała się po prostu, że straci ostatnie uczennice. Niektórzy nawet twierdzili, że panna Eckhart w końcu zatruła matkę za pomocą opium.
Panna Eckhart zamieszkała potem w małym pokoiku u starych Holifieldów, przy drodze prowadzącej do Lasku Morgańskiego. Starzała się, była coraz słabsza i od czasu do czasu widywano ją, jak przechadzała się idąc w stronę Morgany jedną stroną ulicy, a wracając drugą. Mówiono, że jest wykończona. Ale wciąż liczono się z nią, posiadała autorytet. Potrafiła podejść do bawiących się na ulicy, nie orientujących się w sytuacji dzieci, takich jak chociażby Loch, by zapytać stanowczym tonem — Jak ty rzucasz piłkę Przecież złamiesz drzewko. — Zawsze zadawała się głównie z dziećmi. Jeżeli nie liczyć panny Snewdie.“(7)