„ło na nowo „wychowane" i jesteście w stanie je zaakcepto
wać. (
PRZYKAZANIA OLIMPIJCZYKA
Po dokładnym przeczytaniu tego, co zostało napisane wyżej, przypomniałem sobie rozmowy z mistrzem olimpijskim Walerym Bofzowem. Mówił on „Staram się nie zauważać wszystkiego tego, co mogłoby mi zepsuć nastrój przed startem. Co więcej, nauczyłem się cieszyć z każdego zjawiska, które choć w pewien sposób mogłoby wpłynąć na rezultat walki. Na przykład, wieje przeciwny wiatr. Wspaniale! Ważę dosyć dużo, a więc łatwiej mi jest walczyć z wiatrem, niż. każdemu z moich rywali. Im silniejszy jest wiatr, tym lepiej dla mnie. Wiatr w plecy. Jeszcze lepiej. Przy mojej masywnej sylwetce pomoże mi on bardziej, niż rywalom. Są to przecież elementarne zasady fizyki. Deszcz Cudownie! Utwardzi on bieżnię. Są to wyjątkowo po
.myślne warunki. Zresztą w czasie deszczu i bardzo silnej burzy po raz pierwszy zostałem mistrzem kraju, kiedy to przebiegłem w 1969 roku w Kijowie 100 metrów w ciągu 10,0 s. Przyjemnie jest to wspominać.
W finale mistrzostw Europy w tym samym roku w Atenach wylosowałem ósmy tor. Nasi trenerzy posmutnieli. Przypomnieli
sobie,, jak kiedyś któremuś z naszych sportowców też na mistrzostwach Europy przypadł krańcowy, pierwszy od trybun tor. Uwagę sportowca odciągnęła reakcja publiczności, zmieszał się on i przegrał. Ja natomiast, kiedy dowiedziałem się o wyniku losowania, strasznie się ucieszyłem, ponieważ z ósmego toru bardzo wygodnie jest obserwować rywali. Wystarczy spojrzeć na lewo — i wszystko mamy jak na dłoni. W Atenach po raz pierwszy zostałem mistrzem Europy".“(16)